The Universal House of Justice
Ridván 2006 / 163BE

To the Bahá’ís of the World

Dearly loved Friends,

Ridvánhátíðin árið 2006 er stund mettuð af anda sigurs og væntinga. Fylgjendur Bahá’u’lláh


 allstaðar geta með réttu verið stoltir yfir því hve miklu þeir hafa komið til leiðar í fimm ára


 áætluninni sem nú er að enda. Þeir geta horft til framtíðarinnar með fullvissu sem einungis þeir


 geta búið yfir sem hafa til að bera einbeitni sem reynslan hefur hert. Allur bahá’í heimurinn er


 hrærður þegar umfang fimm ára verkefnisins framundan er íhugað, dýpt helgunarinnar sem það


 mun krefjast og árangrinum sem því er ætlað að ná. Bænir okkar sameinast bænum ykkar er þið


 snúið ykkur í þakklæti til Bahá’u’lláh fyrir þau forréttindi að fá að bera vitni framvindu ætlunar


 Guðs fyrir mannkynið.


 Í skilaboðum okkar þann 27. desember 2005 til álfuráðgjafanna sem voru samankomnir í Landinu


 helga og send voru samdægurs til allra þjóðarráðanna, gerðum við grein fyrir þáttum fimm ára


 áætlunarinnar sem vara mun frá 2006 til 2011. Vinirnir og stofnanirnar voru hvött til að nema


 skilaboðin gaumgæfilega og þið eruð án efa vel kunnug innihaldi þeirra. Við beinum nú þeirri ósk


 til ykkar hvers og eins að þið snúið kröftum ykkar að því að tryggja að markmiðið um að koma á


 markvissum vaxtaráætlunum í minnst 1.500 umdæmum um allan heim nái fram að ganga. Það


 gefur vísbendingu um ákefðina sem bahá’í samfélagið ber í brjósti er það tekur áskoruninni sem


 það stendur frammi fyrir, að í hverju landinu á fætur öðru var grunnurinn að því að hleypa


 áætluninni af stokkunum lagður fljótt og kerfisbundið á mánuðunum eftir að ráðgjafarnir fóru frá


 heimsmiðstöðinni. Þótt engin þörf sé á að útlista frekar þarfir áætlunarinnar hér, finnum við okkur


 knúna til að fara nokkrum hugvekjuorðum um hið hnattræna samhengi sem viðleitni ykkar hvers


 og eins og sameiginlega mun eiga sér stað í.


 Fyrir meira en sjötíu árum ritaði Shoghi Effendi bréf sín um Heimsskipan Bahá’u’lláh, þar sem


 hann setti fram skarpskyggna greiningu sína á þeim kröftum sem eru að verki í heiminum. Með


 þeirri mælsku sem hann einn bjó yfir lýsti hann hinum tveimur miklu ferlum sem opinberun


 Baha’u’lláh hefur hrundið af stað. Annar þeirra eyðileggjandi, hinn uppbyggjandi, báðir knýja


 mannkynið í átt að heimsskipulaginu sem hann gat af sér. Við vorum vöruð við því af Verðinum


 að verða ekki „afvegaleidd af því kvalræðislega hæggengi sem einkennir uppbyggingu


 siðmenningarinnar“ sem fram fer af miklu erfiði, eða að „láta ekki ginnast af hverfulli tálsýn um


 endurkomu velmegunar sem virðist stundum geta stöðvað upplausnaráhrif krónískra


 sjúkdómanna sem herja á stofnanir hnignandi aldar.“ Engin skoðun á framvindu síðustu áratuga


 getur litið framhjá síauknum skiðþunga þeirra ferla sem hann greindi af slíkri nákvæmni.


 Við þurfum aðeins að íhuga þá dýpkandi siðferðiskreppu sem umkringir mannkynið til að meta til


 fulls að hve miklu leyti kraftar niðurrifs hafa slitið í sundur samfélagsgerðina. Hafa ekki dæmin


 um eigingirni, tortryggni, ótta og svik sem Vörðurinn sá svo skýrt fyrir, orðið svo útbreidd að þau


 eru jafnvel augljós kærulausum áhorfanda? Er hryðjuverkaógnin, sem hann talaði um, ekki svo


 áberandi á hinu alþjóðlega leiksviði að hún hvíli þungt á hugum ungra sem aldinna í öllum


 heimshornum? Hefur ekki óslökkvandi þorsti í, og sjúklegur eltingaleikur við jarðneskan hégóma,


 auðlegð og nautnir styrkt þau svo í sessi hvað völd og áhrif varðar að þau þykjast ráða


 mannlegum gildum á borð við hamingju, tryggð og ást? Hafa ekki undirstöður


 fjölskyldusamstöðu veikst svo mikið og óábyrgt viðhorf til hjónabandsins náð slíkum hæðum að


 tilvera þessarar grunneiningar þjóðfélagsins er í hættu? „Öfughneigð mannlegs eðlis, úrættun


 mannlegrar hegðunar, spilling og eyðing mannlegra stofnana,“ sem Shoghi Effendi varaði við eru


 því miður að sýna sig „í sinni verstu og viðbjóðslegustu mynd.“


 Vörðurinn kennir að stærstum hluta hnignun trúarbragða sem félagslegu afli um siðferðishnignun


 mannkyns. „Ef lampi trúar verður hulinn“ vísar hann í orð Bahá’u’lláh, „munu glundroði og


 ringulreið ríkja og ljós sanngirni, réttlætis, rósemdar og friðar hætta að skína.“ Á áratugunum sem


 fylgdu í kjölfar þessara skrifa höfum við ekki aðeins horft á áframhaldandi hnignun í getu


 trúarbragða til að hafa siðferðisleg áhrif, heldur einnig svik við mannfjöldann vegna ósæmilegs


 framferðis af hálfu trúarlegra stofnana. Viðleitni til að endurvekja hana hafa aðeins aukið


 trúarofsa sem, ef honum verður ekki haldið í skefjum, gæti eyðilagt grundvöll siðmenntaðra


 samskipta á milli fólks. Ofsóknirnar á hendur bahá’íunum í Íran, sem nýlega hafa aukist, bera


 skýrt vitni í sjálfu sér um einbeitni myrkraaflanna í að kæfa ljós trúar hvar sem það skín skært.


 Þótt við séum fullviss um endanlegan sigur málstaðarins dirfumst við ekki að gleyma viðvörun


 Varðarins um að trúin muni þurfa að kljást við áhrifameiri og lævísari óvini en hafa áður hrjáð


 hana.


 Engin ástæða er til að ræða mikið um getuleysi núverandi stjórnarhátta, sem er annað málefni sem


 Vörðurinn tók fyrir með meistaralegum hætti í Heimsskipulagsbréfum sínum. Aukið efnahagslegt


 bil á milli hinna ríku og fátæku, áframhald aldagamallar óvináttu milli þjóða, síaukinn fjöldi


 uppflosnaðs fólks, ótrúleg aukning skipulagðrar glæpastarfsemi og ofbeldis, útbreidd tilfinning


 um óöryggi, niðurbrot grunnþjónustu á svo mörgum svæðum, ógagnrýnin nýting náttúruauðlinda


 – þetta eru aðeins nokkur dæmi um vangetu ráðamanna heims til að létta á vandamálum


 mannkyns. Þetta þýðir ekki að einlæg viðleini hafi ekki verið sýnd eða hún hafi ekki aukist áratug


 eftir áratug. Samt sem áður hefur þessari viðleitni, hversu snilldarlega sem hún hefur verið úr


 garði gerð, algjörlega mistekist að rífa á brott „rót þeirrar illsku sem hefur með svo ruddalegum


 hætti komið róti á jafnvægi nútímaþjóðfélagsins.“ „Ekki einu sinni“ sagði Vörðurinn, „myndi sú


 gjörð að koma á fót því gangverki sem þarf til að koma á stjórnmálalegri og efnahagslegri


 sameiningu heimsins ... reynast mótefnið gegn því eitri sem stöðugt grefur undan þrótti


 skipulagðra þjóða og ríkja.“ „Hvað annað“ staðhæfði hann fullviss, „en afdráttarlaus


 viðurkenning á hinu Guðlega kerfi“ sem Bahá’u’lláh kom fram með og sem „í meginatriðum


 sínum felur í sér áætlun Guðs um sameiningu mannkyns á þessari öld, ásamt óbugandi


 sannfæringu um óbilandi áhrif hvers einasta ákvæðis hennar getur að lokum staðist krafta innri


 hnignunnar sem, sé þeim ekki haldið í skefjum, hljóta að halda áfram að éta sig inn í iður


 örvilnaðs þjóðfélags.“


 Lýsing Shoghi Effendi á síauknum hraða niðurrifsferlisins sem er í gangi í heiminum er svo


 sannarlega skörp. Jafn sláandi er nákvæmni hans er hann greindi þá krafta sem fylgja


 uppbyggingarferlinu. Hann talaði um „hægfara útbreiðslu á anda heimssamstöðu sem sprettur af


 sjálfu sér úr suðupotti óskipulagðra þjóðfélaga“ sem væri óbeint birtingarform meginreglunnar


 um einingu mannkyns sem Bahá’u’lláh setti fram. Þessi andi samstöðu hefur haldið áfram að


 breiðast út í gegn um árin og nú er hægt að sjá áhrif hans í röð framfara, allt frá afneitun á


 djúpum og innrættum kynþáttafordómum til síaukinnar vitundar um heimsborgararétt, frá aukinni


 vitund um umhverfismál til samstarfsviðleitni við að efla almenna heilsugæslu, frá áhyggjum um


 mannréttindi til kerfisbundinnar ræktar við menntun fyrir alla, frá þvertrúarlegu samstarfi til


 stofnunar hundruða þúsunda samtaka á svæðisbundnum, þjóðlegum og alþjóðlegum vettvangi


 sem stunda félagslegt starf af einhverju tagi.


 Fyrir fylgjendur Bahá’u’lláh eru þær framfarir í uppbyggingarferlinu þó mikilvægastar sem


 beinlínis tengjast trúnni. Margar þeirra nærði Vörðurinn sjálfur og hafa þær síðan þróast mjög frá


 hæversku upphafi sínu. Út frá smáum kjarna átrúenda sem hann birti fyrstu kennsluáætlanir sínar


 hefur vaxið heimsumlykjandi samfélag sem spannar þúsundir svæðissamfélaga, sem hvert og eitt


 fylgir vel grundvölluðu mynstri starfsemi sem endurspeglar meginreglur og vonir trúarinnar. Ofan


 á grunn stjórnskipulagsins sem hann lagði með slíku erfiði á fyrstu áratugum stjórnartíðar sinnar


 hefur risið stórt og þéttofið net þjóðar- og svæðisráða sem sinna málefnum málstaðarins af


 kostgæfni í yfir eitthundrað og áttatíu löndum. Út frá fyrsta liðsafla aðstoðarráðgjafa fyrir


 útbreiðslu og treystingu trúarinnar sem hann kom á fót hefur risið fylking nærri eittþúsund


 einbeittra vinnumanna sem þjóna úti á vettvangi undir stjórn áttatíu og eins álfuráðgjafa sem


 hljóta faglega leiðsögn Alþjóðlegu kennslumiðstöðvarinnar. Þróun stjórnfarslegrar


 heimsmiðstöðvar trúarinnar í grennd við andlega heimsmiðstöð hennar, sem Vörðurinn helgaði


 svo mikla krafta, hefur stigið yfir þýðingarmikinn þröskuld er Allsherjarhús réttvísinnar flutti í


 aðsetur sitt á Karmelfjalli og síðan er byggingu á húsnæði Alþjóðlegu kennslumiðstöðvarinnar og


 Textarannsóknamiðstöðvarinnar lauk. Stofnun Huqúqu’lláh hefur tekið framförum undir


 ráðsmennsku Handar málstaðar Guðs Dr. ‘Alí Muhammad Varqá sem Shoghi Effendi gerði að


 trúnaðarmanni Réttar Guðs fyrir fimmtíu árum og náði hámarki með stofnun alþjóðlegrar stjórnar


 sem ætlað er að stuðla að áframhaldandi beitingu þessara miklu laga um allan heim, laga sem eru


 uppspretta ómældrar blessunar fyrir allt mannkynið. Viðleitni Varðarins til að efla orðstí


 trúarinnar á alþjóðlegum vettvangi hefur þróast yfir í yfirgripsmikið kerfi ytri samskipta sem


 getur hvort tveggja í senn varið hagsmuni trúarinnar og boðað altækan boðskap hennar. Virðingin


 sem trúin nýtur á alþjóðlegum umræðuvettvangi, hvenær sem fulltrúar hennar tala, er mjög


 eftirtektarverður árangur. Hollustan og helgunin sem meðlimir samfélags, sem endurspeglar


 fjölbreytileika alls mannkynsins, auðsýna sáttmála Bahá’u’lláh, er forðabúr styrks sem enginn


 annar skipulagður hópur getur gert tilkall til.


 Vörðurinn sá fyrir að Allsherjarhús réttvísinnar myndi hleypa af stokkunum röð alþjóðlegra


 áætlana á næstu tímaskeiðum mótunaraldarinnar sem myndu „bera vitni um einingu“ andlegra


 þjóðarráða og „samhæfa og leiða starfsemi“ þeirra. Nú á síðustu þremur tímaskeiðum hefur


 bahá’í samfélagið unnið af eljusemi innan ramma hnattrænna áætlana sem Hús réttvísinnar hefur


 birt og hefur tekist að byggja upp mynstur bahá’í lífernis sem eflir andlegan þroska


 einstaklingsins og veitir sameiginlegum kröftum meðlima sinna farveg í átt að andlegri


 endurlífgun þjóðfélagsins. Það hefur öðlast getuna til að ná til mikils fjölda móttækilegra sálna


 með boðskapinn, staðfesta þær og dýpka skilning þeirra á grundvallaratriðum trúarinnar sem þær


 hafa gengið á hönd. Það hefur lært að beita meginreglu samráðs sem stofnandi þess setti fram og


 nota það sem árangursríkt tæki til sameiginlegrar ákvarðanatöku og fræða meðlima sína um


 notkun þess. Það hefur komið á fót kerfi til andlegrar og siðferðilegrar menntunar yngri meðlima


 sinna og hefur ekki aðeins látið það ná til eigin barna og unglinga heldur einnig til ytra


 samfélagsins. Með þann hæfileikaauð sem það hefur yfir að ráða hefur það skapað ríkulegt safn


 bókmennta sem inniheldur bækur á tugum tungumála sem uppfylla bæði eigin þarfir og mætir


 áhuga almennings. Það hefur tekið síaukinn þátt í málefnum ytra samfélagsins og tekist þannig á


 við fjölda verkefna á sviði félags- og efnahagslegrar þróunnar. Sérstaklega hefur það stigið


 þýðingarmikil skref frá upphafi fimmta tímaskeiðsins árið 2001 í að auka mannauð sinn með


 þjálfunarkerfi sem nær til grasrótar samfélagsins og hefur uppgötvað aðferðir og tæki til að koma


 á sjálfbæru vaxtarmynstri.


 Fyrirmælin um að stuðla að framþróun þess ferlis sem leiðir til hópinngöngu verður að skoða í


 samhengi við samspil kraftanna sem hér er lýst. Fimm ára áætlunin sem nú er að hefjast krefst


 þess að þið beinið kröftum ykkar að þessu ferli og tryggið að meginhreyfingunum tveimur, sem


 uppfylla hvor aðra og eru þungamiðja hennar, verði hraðað. Þetta ætti að vera aðalviðfangsefni


 ykkar. Eftir því sem viðleitni ykkar ber ávöxt og vaxtargangverkið verður flóknara mun


 Heimsmiðstöðin sjálf, á næstu fimm árum, standa frammi fyrir ögrunum og tækifærum á sviðum


 á borð við ytri samskipti, félags- og efnahagslega þróun, stjórnsýslu og beitingu bahá’í laga.


 Vöxtur samfélagsins hefur þegar krafist þess að nýju fyrirkomulagi verði komið á til að tvöfalda


 fjölda pílagríma þannig að fjögurhundruð verði í hverjum hópi, en sú breyting mun eiga sér stað í


 október 2007. Það eru nokkur önnur verkefni sem einnig verður að vinna að. Á meðal þeirra er


 frekari þróun garðanna í kring um helgidóm Bahá’u’lláh auk Ridván garðsins og Mazra’ih;


 viðgerðir á Alþjóðlega minjasafninu; viðgerðir á grunni grafhýsis Bábsins, en umfang þeirra er


 enn ekki ljóst; og bygging tilbeiðsluhússins í Chile eins og Vörðurinn sá fyrir en það verður hið


 síðasta Mashriq’l-Adhkár sem þjónar heimsálfu. Eftir því sem þessum verkefnum vindur fram


 munum við kalla eftir aðstoð við og við, bæði í formi fjárhagslegs stuðnings sem og sérhæfðrar


 kunnáttu um leið og við minnumst þess að tilföng trúarinnar ætti að nýta eins mikið og mögulegt


 er til að mæta þörfum áætlunarinnar.


 Kæru vinir: Ekki er hægt að líta framhjá að niðurrifsöflin aukast að umfangi og kröfum. Það er


 jafnljóst að samfélagi Hins mesta nafns hefur verið leiðbeint af Hönd guðlegrar forsjónar í átt að


 auknum styrk. Það verður nú að stækka og fjölga úrræðum sínum. Leiðin sem fimm ára áætlunin


 markar er ljós. Hvernig getum við, sem gerum okkur grein fyrir ástandi mannkynsins og vitum


 um þá stefnu sem framrás mannkynssögunnar er að taka, látið vera að virkja hæfni okkar til hins


 ítrasta og helga okkur markmiði hennar? Eru orð Varðarins um að „sviðið sé tilbúið“ ekki jafn


 sönn í dag eins og þau voru þegar hann skrifaði þau í fyrstu sjö ára áætluninni? Látið þessi orð


 hljóma í eyrum ykkar: „Það má engan tíma missa.“ „Það er enginn tími fyrir hálfvelgju.“ „Slíkt


 tækifæri er ómetanlegt.“ „Að reyna og að þrauka er það sama og tryggja endanlegan og


 fullkominn sigur.“ Verið fullviss um stöðugar bænir okkar við hinn helga þrepskjöld fyrir


 leiðsögn ykkar og varðveislu.

The Universal House of Justice