The Universal House of Justice
Ridván 2001 / 158BE

To the Bahá’ís of the World

Dearly loved Friends,

Með gleði í hjarta og miklum væntingum horfum við upp á breytta tíma í upphafi


 þessarar Ridván hátíðar þegar nýtt hugarástand er augljóslega ríkjandi á meðal okkar allra.


 Hvarvetna í heimssamfélagi okkar hefur meðvitund um gildi þróunarferlis, nauðsyn


 áætlanagerðar og kosti kerfisbundinna aðgerða við að hlúa að vexti og við að þróa þann


 mannauð sem getur stuðlað að viðvarandi útbreiðslu og öruggri treystingu aukist. Samræmdur


 skilningur á þessum forsendum framfara verður ekki ofmetinn né getur mikilvægi þess að


 varðveita þær fyrir tilstilli vel skipulagðrar þjálfunar verið ofætlað. Það er því


 merkisviðburður fyrir okkur þegar samfélag okkar nær slíku vitundarstigi. Við erum innilega


 þakklátir Hinni blessuðu fegurð fyrir að gera okkur kleift að bera kennsl á það og fagna því


 við sjálft upphaf hins hnattræna átaks sem hleypt verður af stokkunum á þessum


 hátíðardögum sem nú fara í hönd.


 Sá viljastyrkur sem þessi vitund leiddi af sér einkenndi ráðstefnu álfuráðgjafanna og


 meðlima aðstoðarráða þeirra sem komu saman í janúar síðastliðnum í Landinu helga. Svo


 ljómandi reynsla hlaust af þessum atburði að hún markaði upphaf nýs tímaskeiðs í trúnni, hins


 fimmta innan mótunaraldar hennar. Það varð ljóst að sá ferski lífskraftur sem birtist í þessari


 sögulegu samkomu bar vitni um vaxandi gæði starfseminnar í öllu samfélaginu. Viðleitnin á


 liðnu ári við að standast frumskilyrðin fyrir framþróun í hópinngönguferlinu staðfesti þessa


 skoðun. Brautin var þannig rudd fyrir Fimm ára áætlunina, fyrsta ögrandi verkefnið sem tekist


 er á við á Fimmta tímaskeiðinu.


 Tólf mánaða áætlunin náði tilgangi sínum og jók við meginátak undanfarandi


 Fjögurra ára áætlunar, en sú áætlun hafði fætt af sér meira en 300 þjálfunarstofnanir.


 Mikilvægi hennar kom fram í eftirtektarverðum viðbrögðum af hálfu stofnana og einstaklinga


 við ákalli eftir að meiri gaumur yrði gefinn að andlegu uppeldi barna og þátttöku yngri


 ungmenna í bahá’í samfélagslífi. Þjálfun kennara til barnakennslu og að fela yngri


 ungmennum þátttöku í þjálfunarferlinu hefur orðið að reglulegum hluta bahá’í starfsemi í


 ýmsum löndum. Þrátt fyrir hve stutt hún stóð yfir gegndi Tólf mánaða áætlunin mikilvægu


 hlutverki umfram þau markmið sem henni voru sérstaklega sett. Áætlunin var virk tenging á


 milli afar viðburðaríks tímaskeiðs í bahá’í sögu og hinna gríðarlega heillavænlegu möguleika


 hins nýja skeiðs sem hún hefur búið samfélagið svo vel undir með afrekum sínum. Hún hefur


 sömuleiðis verið greypt í annála okkar vegna hinna varanlegu áhrifa sem starfsemi trúarinnar


 hefur haft við lok tuttugustu aldarinnar – aldar sem verðskuldar að vera skoðuð af sérhverjum


 bahá’ía sem langar að skilja hina róstusömu krafta sem höfðu áhrif á líf plánetunnar og


 þróunarferla Málstaðarins sjálfs á örlagaríkum tíma í félagslegri- og andlegri þróun


 mannkynsins. Sem aðstoð við svo verðuga viðleitni var Century of Light [Öldin bjarta], yfirlit


 um tuttugustu öldina, gefið út að okkar beiðni og undir okkar umsjón.


 Í þessu eins árs verkefni hefur starfsemi tengd ytri samskiptum trúarinnar orðið mjög


 sýnileg við mörg tækifæri. Íhugið til dæmis áberandi þátttöku fulltrúa bahá’ía í


 þúsaldaviðburðunum sem áttu sér stað í maí, ágúst og september að tilmælum aðalritara


 Sameinuðu þjóðanna. Þýðing svo náinnar og eftirtektarverðrar aðildar Alþjóðlega bahá’í


 samfélagsins að þróunarferlum hins Minni friðar mun krefjast þess að nokkur tími líði áður en


 hægt verður að skilja hana til fulls. Meðal annars sem bar hæst var álfuráðstefna á Indlandi


 sem skipulögð var af Fræðistofnun um hnattræna farsæld, nýrri stofnun sem starfar undir


 verndarvæng Alþjóðlega bahá’í samfélagsins. Á ráðstefnunni, sem hafði að umræðuefni


 „vísindi, trúarbrögð og þróun“, voru þátttakendur frá leiðandi ópólitískum samtökum á


 Indlandi og einnig víðkunnum stofnunum á borð við UNESCO, UNICEF, WHO og


 Alþjóðabankann. Í október var svo Bahá’í heimsfréttaþjónustunni (BWNS) [Bahá’í World


 News Service] ýtt úr vör á alnetinu með það að augnamiði að ná til bæði bahá’ía og annarra


 með fréttafrásögnum um þróun mála um gervallann bahá’í heiminn.


 Hin kröftuga starfsemi sem fór fram við Bahá’í heimsmiðstöðina á síðastliðnu ári var


 að mestu leyti kynnt vinunum í fyrri tilkynningum. Þar var getið þrekvirkja á borð við


 flutning Alþjóðlegu kennslumiðstöðvarinnar til varanlegs aðseturs síns á Karmelfjalli;


 ráðstefnu álfuráðgjafa og meðlima aðstoðarráða þeirra sem haldin var í Landinu helga í janúar


 síðastliðnum; og lok byggingarframkvæmdanna á Karmelfjalli sem nú er verið að leggja


 síðustu hönd á í undirbúningi fyrir hátíðarhöldin í maí. Í október síðastliðinum var tekið í


 fyrsta skipti á móti pílagrímum og gestum í nýju móttökumiðstöðinni í Haifa, en hún er nú


 orðin að fullu starfhæf. Í Bahjí hefur fegrun helgistaðarins haldið stöðugt áfram með þróun


 garðanna. Nýtt verkefni hefur nú eflt þá viðleitni, en á síðasta ári var hafist handa við að


 byggja gestamiðstöð við norðurenda landareignarinnar handan við Collins hliðið. Áætlað er


 að verkinu ljúki á næstu mánuðum. Byggingin er komin á sinn stað og er vinna við alla hluta


 hennar í fullum gangi, þar með talið við innréttingu og fegrun umhverfis. Hin nýju húsakynni


 munu gera Heimsmiðstöðinni auðveldara um vik að taka á móti auknum fjölda pílagríma,


 bahá’í skammtímagesta og sérgesta.


 Sem lokaorð þessa ársyfirlits er það okkur mikið fagnaðarefni að segja ykkur frá því


 að Andlegt þjóðarráð bahá’ía í Indónesíu hefur verið endurstofnað á Landsþinginu í Jakarta á


 síðustu Ridvánhátíð eftir að hafa verið óstarfhæft í næstum þrjá áratugi. Bann sem var sett á


 bahá’í starfsemi í ágúst 1962 hefur reist verulegar skorður við starfsemi bahá’íanna í


 Indónesíu allan þennan tíma en þeir hafa auðsýnt staðfestu og visku í langvarandi þrengingum


 sínum uns aðstæður í því landi breyttust sem leiddi til þess að banninu var aflétt. Mættum við


 þá ekki þora að vona að ámóta gleðifregn varðandi þjakaða trúbræður okkar í Íran,


 Egyptalandi og öðrum löndum sé ekki of langt undan?


 Kæru vinir: Nú, að tveimur áratugum liðnum, mun bahá’í heimurinn halda upp á


 hundrað ára ártíð upphafs Mótunaraldarinnar. Við lítum til baka til dögunar þessa tímabils frá


 sjónarhóli afreka sem varla var hægt að gera sér í hugarlund að ynnust við upphaf hennar.


 Framundan er sjóndeildarhringur sem knýr samfélagið til enn meiri þrekvirkja á þeim stutta


 tíma sem eftir er uns sú ártíð gengur í garð. Það er hægt að klífa þessar hæðir og það verðum


 við að gera. Fimm ára áætluninni, sem við biðjum vinina um allan heim að beina viðvarandi


 og brýnni athygli sinni að, er ætlað að mæta þessari áskorun. Hún er fyrst í röð herferða sem


 verða farnar á þessum tuttugu árum. Þessi áætlun er næsta stig að því takmarki að ná fram


 umtalsverðum framförum í hópinngönguferlinu. Hún útheimtir að þessu lífsnauðsynlega ferli


 sé hraðað og krefst samfelldni í kerfisbundinni viðleitni af hálfu hinna þriggja þátttakenda í


 áætluninni: Einstaklinga, stofnana og samfélags.


 Ekki er þörf á að gera ítarlega grein fyrir kröfum áætlunarinnar því þær voru settar


 fram í skilaboðum okkar til saman kominna álfuráðgjafa í Landinu helga sem var síðan deilt


 með öllum andlegum þjóðarráðum. Fljótlega eftir ráðstefnuna hófu álfuráðgjafarnir samráð


 við þjóðarráðin um framkvæmd áætlunarinnar innan lögsögu þeirra. Stefna áætlunarinnar er


 því vinunum hvarvetna kunn þar sem undirbúningur fyrir vinnu að meginmarkmiði hennar er


 hafinn á umdæmis- og svæðisstiginu. Almenn meðvitund er nú ríkjandi um að átak verður


 gert til að trúin hefji innreið sína inn á fleiri og fleiri landssvæði innan landa. Svo dæmi sé


 tekið verða svæðissamfélög sem eru í mikilli nálægð hvert við annað og þar sem


 kringumstæður leyfa látin taka þátt í kröftugum vaxtaráætlunum. Önnur nálgun mun kalla á


 kerfisbundna opnun nýrra svæða þangað sem senda verður innanlandsbrautryðjendur í sama


 anda helgunar og knúði þá sem dreifðu sér til annarra landa á fyrri tímum yfir meginlönd og


 höf til að opna ósnortin svæði. Í stuttu máli sagt mun það þróunarferli sem veitir þessu


 guðlega knúna framtaki innblástur verða útvíkkað um leið og tengd atriði verða smám saman


 kynnt til sögunnar og samþætt starfsemi þess með kerfisbundnum hætti.


 Það sem mun einkenna fimmta tímaskeiðið er auðgun tilbeiðslulífs samfélagsins með


 því að reisa þjóðleg tilbeiðsluhús eftir því sem aðstæður í þjóðarsamfélögum leyfa.


 Tímasetningar þessara framkvæmda munu verða ákvarðaðar af Allsherjarhúsi réttvísinnar í


 samræmi við framgang hópinngönguferlisins í löndunum. Þessi þróun mun koma í ljós eftir


 því sem líður á röð þróunarstiga hinnar Guðlegu áætlunar ‘Abdu’l-Bahá. Þegar byggingu


 móðurmusteris Vesturlanda hafði verið lokið hóf Vörðurinn að gera áætlun um byggingu


 mustera fyrir hverja heimsálfu. Fyrst meðal þeirra voru Mashriqu’l-Adhkárin í Kampala,


 Sydney og Frankfurt sem voru byggð í tengslum við markmið tíu ára áætlunarinnar.


 Allsherjarhús réttvísinnar hélt áfram á þessari braut með byggingu musteranna í Panamaborg,


 Apia og Nýju-Delhi. En þessu meginlandsstigi er enn ólokið: Enn eina byggingu á eftir að


 reisa. Það er með djúpu þakklæti og gleði sem við kunngerum á þessari heillastundu þá


 ákvörðun að hefjast skuli handa við þetta síðasta verkefni. Í Fimm ára áætluninni mun


 bygging móðurmusteris Suður-Ameríku, í Santiago í Chile, hefjast og uppfylla þannig ósk


 sem Shoghi Effendi tjáði skýrt.


 Á sama tíma er viðeigandi að taka frekari skref við Heimsmiðstöðina við að þróa


 áfram starfssvið þeirra stofnana sem nú eiga sér aðsetur í hinum nýju byggingum á boganum.


 Þar sem Alþjóðlega kennslumiðstöðin hefur tekið miklum framförum í starfsemi sinni verður


 sérstök áhersla lögð á að skipuleggja starfið í Textarannsóknamiðstöðinni. Sérstakur gaumur


 verður gefinn að því að auðga þýðingar úr hinum helgu ritum á ensku. Tilgangur


 stofnunarinnar er að aðstoða Allsherjarhús réttvísinnar við að leita leiðsagnar hinna helgu rita


 og að þýða áreiðanleg rit trúarinnar og semja skýringar við þau. Í Landinu helga mun


 ennfremur verða áfram leitast við að gera ráðstafanir til að hægt verði að auka enn frekar


 fjölda pílagríma og gesta sem koma til Bahá’í heimsmiðstöðvarinnar


 Í Ridvánboðskap okkar fyrir fimm árum kunngerðum við að fram mundi fara


 mikilsháttar athöfn við Heimsmiðstöðina í tilefni af lokum byggingarframkvæmdanna á


 Karmelfjalli og opnun stallanna við Grafhýsi Bábsins fyrir almenningi. Sú stund er á næsta


 leiti og við fögnum í eftirvæntingu okkar við að bjóða velkomna vini frá nánast öllum löndum


 til þátttöku í dagskrá sem mun standa yfir í fimm daga, frá 21. - 25. maí. Ennfremur er það


 okkur gleðiefni að geta þess að verið er að gera ráðstafanir til að tengja bahá’í heiminn við


 atburðarásina með beinni útsendingu á veraldarvefnum og í gegnum gervihnött og eru


 upplýsingar þar að lútandi væntanlegar. Á meðan Heimsmiðstöðin helgar sig undirbúningnum


 er farið að gæta eftirvæntingar meðal almennings í Haifa og hafa yfirvöld þar í borg tekist á


 hendur við útgáfu bókar í tilefni þessa viðburðar er ber titilinn Bahá’í Shrine and Gardens on


 Mount Carmel, Haifa, Israel: A Visual Journey [Bahá´í grafhýsi og garðar á Karmelfjalli í


 Haifa, Ísrael: Sjónrænt ferðalag]. Ennfremur eru póstyfirvöld í Ísrael að fylgja eftir ákvörðun


 sinni um að gefa um leið út frímerki með mynd af stöllunum af þessu tilefni. Viðburðurinn er


 einkum þýðingarmikill vegna þess að hann mun verða tækifæri til þess að staldra við og líta


 hversu merkilega langt málstaðurinn hefur náð í þróun sinni á tuttugustu öldinni. Þetta verður


 einnig tími til að íhuga vísbendingarnar til framtíðarinnar sem felast í þýðingu hinna einstæðu


 afreka sem bygging hinna mikilvægu mannvirkja á hinu helga fjalli Guðs eru tákn um –


 bygging sem opnar hinar andlegu og stjórnarfarslegu miðstöðvar trúar okkar fyrir sjónum


 heimsins.


 Um leið og samfélag okkar fyllist fögnuði yfir þessari spennandi tilhugsun, skyldi


 sérhver einstaklingur hafa hugfast að enginn tími er til að láta sér nægja unnin afrek.


 Núverandi hörmungarástand mannkynsins er of vonlaust til að leyfa sér að hika jafnvel eitt


 einasta augnablik við að útdeila Brauði lífsins sem hefur komið af himnum ofan á okkar


 tímum. Lát því ekki verða neina töf á því að flýta þróunarferlinu sem gefur öll fyrirheit um


 árangur við að vísa sálum allra þeirra sem hungrar eftir sannleikanum til gnægtaborðs


 Drottins herskaranna.


 Megi hann, sem stendur vörð um örlög síns guðlega kerfis, leiðbeina og vísa ykkur


 veginn og staðfesta sérhverja viðleitni sem þið auðsýnið við að takast á við hin aðkallandi


 verkefni sem framundan eru.

The Universal House of Justice