Versammlung (#14305)

*Kommt zesummen a gréisster Freed a sot dëst Gebiet am Ufank vun der Versammlung:


O Du Här vum Kinnekräich! Och wann eis Kierperen hei zesumme versammelt sinn, ginn eis faszinéiert Häerzer awer vun Denger Léift fortgedroen, a mir si verzaubert vun de Strale vun Dengem herrlechen Ubléck. Och wa mir schwaach sinn, waarde mir op d’Offenbarunge vun Denger Muecht a Stäerkt. Och wa mir aarm, ouni Gidder a Mëttelen sinn, huele mir awer Räichtemer aus de Schätz vun Dengem Räich. Och wa mir Drëpse sinn, huele mir awer Kraaft aus den Déifte vun Dengem Mier. Och wa mir Stëbskäre sinn, glënnere mir awer an der Pruecht vun Denger herrlecher Sonn.
O Du, deen s Du eis versuergs! Schéck eis Deng Hëllef erof, fir dass jiddwereen, deen hei versammelt ass, wéi eng liichtend Käerz gëtt, en Unzéiungspunkt, e Buet zu Dengen himmlesche Räicher, bis dass mir schliisslech dës Welt hei ënnen zum Spigelbild vun Dengem Paradis maachen.

-`Abdu'l-Bahá
-----------------------

Versammlung (#14306)

Hien ass den Allherrlechen.
O mäin Här, mäi Kinnek, mäin Herrscher, a mäi Souverän. Ech riichte mech un Dech mat menger Zong, mengem Häerz, a menger Séil a soen: Kleed Däin Dénger mam Mantel vun Denger Suerg, dem Gewand vun Denger onfeelbarer Hëllef, an der Rüstung vun Dengem Schutz. Stéi him bäi, Dech ze ernimmen an Deng Dugenden ënner Dengem Vollek ze luewen, a léis seng Zong, fir dass hien Deng Herrlechkeet an Däi Luef an all Versammlung séngt, déi zur Feier vun Denger Eenheet an Hellegkeet gehal gëtt. Du bass a Wierklechkeet de Mächtegen, de Staarken, den Allherrlechen, Deen, deen duerch sech selwer ass.

-`Abdu'l-Bahá
-----------------------

Versammlung (#14307)

O mäi léiwen Här, o Du, de Wonsch vu mengem Häerz a menger Séil!
Schenk Denge Frënn Deng Léift a Guttheet, a gewär hinnen Deng onfeelbar Baarmhäerzegkeet. Sief Du en Trouscht fir déi, déi Dech vu ganzem Häerz gär hunn, an e Frënd, en Tréischter, e léiwe Begleeder fir déi, déi no Dir verlaangeren. Hir Häerzer brenne mam Feier vun Denger Léift an hir Séile gi vun der Flam vun der Zouwendung zu Dir verziert. Si verlaangeren alleguer, fir séier un den Altor vun der Léift ze kommen, an esou fräwëlleg hiert Liewen ze loossen.
O gëttlech Vorseeung! Gewär hinnen Deng Gonscht, féier si op de richtege Wee, hëllef hinne gnädeg, geeschtegen Triumph ze erreechen an iwwerschëtt si mat himmlesche Geschenker. O Här, stéi hinne bäi mat Denger Mëtschgiewegkeet a Gnod a maach hir stralend Gesiichter zu Luuchte vun der Féierung an de Versammlungen, déi Dengem Wësse gewidmet sinn an Zeeche vun himmlescher Generositéit bei Treffen, wou Deng Verse virgedroe ginn. Du bass, wierklech, de Baarmhäerzegen, de Ganzgeneréisen, Deen, dee jiddwer Mënsch ëm Hëllef biet.

-`Abdu'l-Bahá
-----------------------

